Writers Room

ചിരി

ചിരി

 നുസ്രത് ശിവപുരം


അയലത്തെ  വീട്ടിലെ  ചേട്ടൻ  നോക്കി  ചിരിച്ചപ്പോൾ  അവള്ക്ക്  ചിരിക്കാൻ  കഴിഞ്ഞില്ല .ബസ്സ്റൊപ്പിൽ കൂട്ടുകാരനെ  കണ്ടപ്പോഴും  അവള്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിൽ പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപകനെ  കണ്ടപ്പോഴും അവള്ക്ക് ചിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ,കള്ളനോട്ടതോടെ തന്നെ  നോക്കി വന്ന പ്രിയ  കമുകനോടും  അവൾ ചിരിച്ചില്ല. ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു  തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു പോകുമ്പോൾ  വഴിയിൽ കണ്ട കുമാരനേട്ടനോടും അവൾ ചിരിച്ചില്ല.ട്യുഷന്  വരുന്ന  പതിനാറു തികയാത്ത  പയ്യനോടും അവൾ ചിരിച്ചില്ല . പൂന്തോട്ടതിൻ വെള്ളം നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന മുത്തച്ചനെ കണ്ടിട്ട്  പോലും അവള്ക്ക് ചിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല .ചേച്ചി എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് ഓടി വന്ന കുഞ്ഞനുജനോടും അവൾ ചിരിച്ചില്ല .അമ്മയോട് കുശലം പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന  അച്ഛനോട്  പോലും ചിരിക്കണോ എന്ന് അവള്ക്കൊരു സംശയം. ആരോടും ചിരിക്കാതെ,അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ അവൾ റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു.അലമാരയിലെ  കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.അവൾ കണ്ണാടിയിലെ തന്ടെ രൂപത്തെ തന്നെ നോക്കി.തിരിഞ്ഞും,മറിഞ്ഞും നോക്കി.അവൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒരു പെണ്ണാണ്‌.മുടിയും, തലയും,മാറും വളർന്ന പെണ്ണ് .പെണ്ണ് ആരോടും ചിരിക്കാൻ പാടില്ല.കാരണം ചിരിക്ക് പതിനായിരം അർഥങ്ങൾ ആണ്..അവൾ ഒന്ന് കൂടി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി.പിന്നെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു ..മതിയാവുവോളം ചിരിച്ചു.ചിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു .ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ പിറുപിറുത്തു ..ഞാൻ ഒരു പെണ്ണാണ്‌ ... പൂവും,ഇലകളും.കായ്കളും,ശിഖരവും വളർന്ന..ഉറച്ച  വേരില്ലാത്ത ഒരു വട  വൃക്ഷം....ഹ ഹ ഹ .....അവൾ പിന്നെയും ചിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.....